فایده ثبت جهانی شهرها/ شهرها و روستاهای صنایع دستی ایران کدامند
ایران دارای ۴۷ شهر و ۲۶ روستای ملی صنایع دستی و نیز ۱۱ شهر و سه روستای جهانی صنایع دستی است اما چرا این شهرها در فهرست ملی یا جهانی ثبت میشوند و فایده آن چیست؟
صنایع دستی ایران مجموعهای از صنایع هنری و سنتی است که ضمن رعایت ضوابط شرعی و قانونی با محوریت خلاقیت، ذوق و زیبایی شناسی با بهرهگیری از مواد اولیه قابل دسترس تولید میشود و فرایند ساخت و تولید محصول به صورت فردی یا گروهی عمدتاً با دست و با کمک ابزار مورد نیاز انجام میگیرد.
اگرچه احصای تمامیگروهها و رشتههای موجود کاری دشوار است و احتمال تداخل رشتهها و بروز خطای احتمالی وجود دارد اما به طور کلی تا کنون ۱۸ گروه بزرگ و حدود ۲۹۹ رشته صنایع دستی شناسایی شده و در معاونت صنایع دستی و هنرهای سنتی وزارت میراث فرهنگی به تصویب رسیده است.
این ۱۸ رشته به این شرح است: صنایع دستی فلزی، میناکاری، کاشی سنتی سفال سرامیک، صنایع دستی چوبی و حصیری، نساجی سنتی، بافتههای داری و غیر داری، رودوزیهای سنتی، پوشاک سنتی، آبگینه، چاپهای سنتی، صنایع دستی چرمی، صنایع دستی سنگی، هنرهای سنتی وابسته به معماری، صنایع دستی استخوان، صنایع دستی دریایی، صنایع دستی کاغذی، طراحی و نقاشی سنتی، ساخت سازهای سنتی.
در ایران شهرها و روستاهایی هستند که به دلیل دارا بودن شاخصههایی از جمله روش خاص تولید صنایع دستی، تعداد کارگاههای فعال، فروش خوب، مدیریت شهری و روستایی، وجود تشکلهای غیر دولتی، جاذبههای فرهنگی و تاریخی و غیره پس از تأیید در شورای راهبردی شهرها و روستاهای ملی به ثبت ملی میرسند.